Tamte dni, tamte noce
Directed by Luca GuadagninoPółnocne Włochy, lato 1983 roku. Elio Perlman, błyskotliwy siedemnastolatek o amerykańsko-włoskim pochodzeniu, spędza wakacje w XVII-wiecznej willi, komponując i grając muzykę klasyczną, czytając i flirtując ze swą przyjaciółką – Marzią. Cieszy go każda chwila spędzona w willi, zwłaszcza że za kompana ma swego ojca, szanowanego profesora specjalizującego się w greko-romańskiej kulturze, oraz matkę Annellę, tłumaczkę, która uczy chłopaka rozkoszować się kulturą i przyrodą Włoch. Obycie i wykształcenie oraz talent Elia sprawiają wrażenie, że mamy do czynienia z dorosłym, w pełni ukształtowanym mężczyzną, a jednak wielu rzeczy musi się jeszcze nauczyć – zwłaszcza w obcej mu dotąd dziedzinie – miłości. Pewnego dnia do willi przybywa Oliver, młody amerykański stypendysta, pracujący z ojcem Elia nad swym doktoratem. W porażająco pięknych krajobrazach spalonej słońcem Italii Elio i Oliver odkrywają odurzającą siłę wzajemnego przyciągania. To lato zapamiętają na zawsze.
Tamte dni, tamte noce Ratings & Reviews
- ananya18 października 2025all i can hear is "elio elio elio"
- MilanBervoets9829 grudnia 2025Not the Fairytale perfectness of love and connection. Human behavior is weird and everything is well portrayed in this movie.
- Michael Heimgartner22 kwietnia 2025I went into Call Me by Your Name with modest expectations—romance films aren’t usually my genre. But what unfolded before me was a cinematic experience of rare beauty, depth, and emotional precision. I was completely swept away. And by the time the credits rolled, I found myself in tears, not only because of the story, but because of the way it was told. The film, directed with quiet mastery by Luca Guadagnino, is a powerful testament to what cinema can achieve when narrative, image, sound, and emotion move in perfect harmony. Set in the golden haze of a northern Italian summer in the 1980s, it tells a love story that is both deeply personal and profoundly universal. It’s a coming-of-age tale, a meditation on time, desire, and memory—bittersweet and tender, like a song that never quite fades. From the first frame, the film draws you into its world: the sun-drenched countryside, the lazy pace of summer days, the distant hum of cicadas, the smell of ripe peaches, and the sound of piano echoing through an old villa. The cinematography is breathtaking. At times, it feels like you’re watching a series of impressionist paintings come to life. Every scene is composed with care, every detail feels intentional. The production design and costumes are equally stunning, capturing the essence of the 1980s without ever being overt. You’re not just watching this story—you’re in it, immersed in a world that feels achingly real and tangible. The editing style is fascinating—at times abrupt and restless, at other times lingering and meditative. This fragmented rhythm mirrors the emotional turbulence of youth and longing. Scenes don’t always connect in conventional ways, but they pulse with authenticity, capturing fleeting thoughts, gestures, and glances that carry more weight than any dialogue could. The soundtrack is, in a word, transcendent. Ludwig Göransson’s score is subtle and evocative, but it’s the inclusion of full songs—particularly those by Sufjan Stevens—that elevates the film into another emotional register. These moments are not mere background—they are essential, poetic interludes that carry the weight of entire scenes. And then, of course, there’s the cast. Timothée Chalamet gives a career-defining performance as Elio. He is vulnerable, raw, intellectual, awkward, and magnetic. Every emotion is worn on his face, often without a word being spoken. Armie Hammer brings a quiet strength and grace to Oliver, whose character could easily have become distant or unrelatable, but instead is infused with warmth and restraint. Together, they create a chemistry that is as delicate as it is intense. Their relationship is allowed to breathe, to unfold in silence, in music, in touches, and in unspoken glances. It is beautifully, achingly real. What truly sets Call Me by Your Name apart is its refusal to sensationalize love. It shows it for what it often is—fleeting, messy, quiet, powerful, and unforgettable. The film doesn’t rush or dramatize; it lets the viewer feel the passage of time, the slow build of connection, and the unbearable ache of goodbye. Some scenes pass almost too quickly, and yet they linger in the memory, like moments from one’s own life. The final act of the film is a masterstroke of emotional storytelling. It holds a mirror to the audience, reminding us that love, no matter how brief, can shape us forever. The final scene—anchored by one of the most subtle and devastating performances I’ve ever seen—left me completely undone. Call Me by Your Name is not just a film—it’s a sensation. It’s a longing, a memory, a distant summer that feels like it could have been your own. It speaks to anyone who’s ever loved deeply, lost quietly, and held onto a feeling long after the moment has passed. It’s a masterpiece. A reminder of why we go to the movies.
- nataliarogers15 czerwca 2025So sad but so beautiful
- Graham Cracker21 grudnia 2025A personal connection with this one… forever special in my heart.
- neuroparadox29 lipca 2025A beautiful and touching coming-of-peach story. 🍑 Shout out to Jason Biggs 🥧
- Rowan Krzysiak6 stycznia 2025A film that says most when it says nothing. Shows most when it shows nothing. Fawns ignorance yet knows everything. Deeply complex characters with deep cores and detailed frailed edges. Some stunning final scenes. Can't recommend easily but an enjoyable watch.
Watch Tamte dni, tamte noce Videos
Tamte dni, tamte noce Trivia
Tamte dni, tamte noce was released on 27 października 2017.
Tamte dni, tamte noce was directed by Luca Guadagnino.
Tamte dni, tamte noce has a runtime of 2 h 11 min.
Tamte dni, tamte noce was produced by Rodrigo Teixeira, Marco Morabito, Peter Spears, Luca Guadagnino, Emilie Georges, James Ivory, Howard Rosenman.
Północne Włochy, lato 1983 roku. Elio Perlman, błyskotliwy siedemnastolatek o amerykańsko-włoskim pochodzeniu, spędza wakacje w XVII-wiecznej willi, komponując i grając muzykę klasyczną, czytając i flirtując ze swą przyjaciółką – Marzią. Cieszy go każda chwila spędzona w willi, zwłaszcza że za kompana ma swego ojca, szanowanego profesora specjalizującego się w greko-romańskiej kulturze, oraz matkę Annellę, tłumaczkę, która uczy chłopaka rozkoszować się kulturą i przyrodą Włoch. Obycie i wykształcenie oraz talent Elia sprawiają wrażenie, że mamy do czynienia z dorosłym, w pełni ukształtowanym mężczyzną, a jednak wielu rzeczy musi się jeszcze nauczyć – zwłaszcza w obcej mu dotąd dziedzinie – miłości. Pewnego dnia do willi przybywa Oliver, młody amerykański stypendysta, pracujący z ojcem Elia nad swym doktoratem. W porażająco pięknych krajobrazach spalonej słońcem Italii Elio i Oliver odkrywają odurzającą siłę wzajemnego przyciągania. To lato zapamiętają na zawsze.
The key characters in Tamte dni, tamte noce are Oliver (Armie Hammer), Elio (Timothée Chalamet), Mr. Perlman (Michael Stuhlbarg).
Tamte dni, tamte noce is rated 16.
Tamte dni, tamte noce is a Romans, Dramat film.
Tamte dni, tamte noce has an audience rating of 8.6 out of 10.
Tamte dni, tamte noce had a budget of 3,5 mln USD.
Tamte dni, tamte noce has made 43,1 mln USD at the box office.